می روم
مرا به خاطر مهربانیهایتان ببخشید
نه به خاطر نبودن هایم
حالم که بهتر شد برمیگردم(شاید چند لحظه/شاید چندروز/شاید ماهها)
الان فقط به تنهایی فکر می کنم
از دوستانی که همراهم بودند متشکرم
حتی کسانی که متوجه نشدم بامن توی وبلاگ جلو میان
+ نوشته شده در شنبه بیست و هفتم مهر ۱۳۹۲ ساعت 11:20 توسط پری عرفانیان
|